من ادمیم که همیشه اطرافم پر ادم بودخانواده پر جمعیت(به نسبت بقیه) فامیل شلوغ دوست های زیادولی همیشه تنها بودم هیچ وقت کسی برا حرفام مشتاق نبود هیچ وقت کسی برا دیدم مشتاق نبود هیچ وقت انتخواب اول هیچ کس نبودم همیشه ادم روزای تنهایی و بد بختیشون بودم احساس تنهایی خیلی مزخرف تر از تنهایی واقعیه