تصور کنید در میدان جنگی قرار داریم که با هر کشتهای از جبهه خودی، به جان فرماندهان ویکدیگر بیفتیم که تو بی عرضهای، ترسویی و...متاسفم که ما هربار همین رفتار را تکرار میکنیم وبیش از حذف آن شهدا، حریف را از تنشی که به جان ما انداخته،تحریک میکنیم که این رفتار را تکرار کند.امروز پی به حرفهای بزرگانی
ببریم که می گفتند همه مردم باید دارای دیدگاه سیاسی باشند.یا شهید همت،به عنوان یک معلم تاریخ، که آنقدر به آگاهی آخرین رده از رزمندگان هم اهمیت میداد،که فیلمهایی جهت توجیه رزمندگان پیش از عملیات تهیه و ضبط کرده بودند.اگر از یاران امامان در صفین و کربلا بودیم چه میکردیم؟اگر از خانواده شهدا بودیم؟یا
جای مردم غزه،کرانه،لبنان،سوریه،عراق،افغانستان،یمن،ویتنام،کره شمالی،کوبا،آفریقا و ...؟اگر حتی د ایران دهه ۵۰ و۶۰ و دفاع مقدس بودیم؟حتی اگر درهمین اوکراین واسراییل یا جایی ازجهان غرب؟متاسفانه برخی ازما تفاوت جنگ و عملیات را نمیدانیم و نبرد تاریخی اخیر را تا سطح یک عملیات یا تنش معمولی ک با یک موشک
باران یا حمله زمینی چندروزه می توان آنرا تمام کرد،تقلیل دادیم.یا بازی هایی نظیر call of duty، که می توانی آنرا دریک بازه زمانی یکی دوروزه تمام کنی.تازه هرجا خواستی بازی را پوز، سیو یا ری استارت کنی.متوجه قدرت سایبر-رسانه ها نیستیم وباز به عدهای ادمین چنان اعتماد کردهایم، که مجدد اسیر توفان شدیم
و گذاشتیم مارا به هرجا که میخواهند ببرند.درحالیکه هنوز ۳روز از توفان قبلی ک اثیرش شدیم نگذشته و فهمیدیم که زود قضاوت کردیم.فهمیدیم عدهای کفتار و مزدور سایبری بادروغ تحریکمان کردند، اماباز می گذاریم همان کفتارها بازیمان بدهند.وباز اسیر این دروغها،نیرنگها،شایعات و قرقرهاو تخریبها میشویم.تا جاییکه
نمی فهمیم حتی همین سرداران و شهدا را هم بعنوان بخشی از تصمیم گیران زیر سوال میبریم.کسانیکه در این مدت،خود به این شایعات دامن زده و هر خبر شتاب زده،تحلیلهای کودکانه،شایعات و تخریب فرماندهان را با چنان اطمینانی بازنشر کردند،اما به محض عوض شدن فضا و اثبات دروغها،خود مدعی تر از همه منتقد چنین رویکردی
بودند و تو را شرمنده میکنند.دوستان روزنامه نگاری زرد وکثیف وجود دارد،اما بارحقوقی آنرا کمی کنترل میکند.نمونهاش روزنامه شرق،که بعضی خبرهای هدفمند را اتفاقا نه ازکانال رسمی،که درپیجها یا توییتهای ۲خطی خبرنگارانش میبینیم.ماخشممان را کنترل کردیم،ما با هدف خالی کردن خشم وکینه واحساسی بادشمن نجنگیدیم.
ما با هوشمندی،منطق و عاقلانه جنگیدیم، اما جسورانه و بدون ترس از مرگ.ما می جنگیم برای آزادی بشریت، نه فانتزی های کودکانه، غیر واقعی و هالی-بالیوودی عدهای ک باهر ضربه ب دشمن کار را تمام شده وباهر شهید دلشان خالی وعقلشان تهی میشود.ما در میدان جنگیم،آنهم جنگی نابرابر.که نه قانونی دارد، نه اخلاقی.کشته
دادن درچنین جنگی نه تنها طبیعی که لازم است.تصور فانتزی از جنگ نداشته باشیم و اتفاقات را مجرد تفسیر نکنیم.ما هم به دشمن ضربه زدهایم.ما اورا بیچاره کردهایم.ما هم آنهارا کشتهایم.تازه ما شهید میشویمو با افتخار اعلام میکنیم،اما آنها کشته میشوند و باید با آمارسازی حذف شوند.در چنین شرایطی به جای آنکه
دوباره فرماندهان و تصمیم گیران خود، و حتی همین شهدا را از فضای گرم خانه یا محل کار ، زیر سوال برده و به بیعملی متهم کنیم، بهتر است فریاد خشم خود را در خیابانها بر سردشمنان بزنیم و اتفاقا از فرماندهان خود حمایت کنیم،عوض آنکه به جان هم بیفتیم.اگر پاسخ کوبنده تر می خواهیم.با حضور میلیونی در خیابانها،
سوخت موشکهایمان،عامل یاس و ترس دشمنانمان و دلگرمی فرماندهان و تصمیم گیرانمان باشیم.دوستان،این یک واقعیت است که مااطلاعی از خیلی از واقعیتهای میدانی نداریم.خبر از مظلومیت ونجابت کشورمان حتی در بین دوستان و هم پیمانانش نداریم.از همین رفتارهای ما،آنهم از طیف مدعی انقلابی گری، معلوم است چقدر همبستگی
داریم و از نظر داخلی چقدر آماده جنگیم.نگذاریم بلای چنددستگی که به جان غرب و صهیونیزم انداختهایم، به جان خودمان بیفتد.که تمام تلاش بخش اطلاعات ،سایبر وهوش مصنوعیشان همین است.
18:44 - 20 January 2024
5 Quote posts
268 Views
1 Reply