امام باقر علیه‌السلام إِنَّ اللهَ تَعالى لَیُنَادِی کُلَّ لَیلَةِ جُمُعَةٍ مِن فَوقِ عَرشِهِ مِن أَوّلِ اللَّیلِ إِلَى آخِرِهِ: أَلَا عَبدٌ مُؤمِنٌ یَدعُونِی لِآخِرَتِهِ و دنیاه قَبلَ طُلوعِ الفَجرِ فَأُجِیبَه؟ أَلَا عَبدٌ مُؤمِنٌ یَتُوبُ إِلَیَّ مِن ذُنُوبِهِ قبلَ طُلُوعِ الفَجرِ فَأَتُوبَ عَلَیه؟
أَلَا عَبدٌ مُؤمِنٌ قَد قَتَّرتُ عَلَیهِ رِزقَه فَیَسأَلَنِی الزِّیَادَةَ فِی رِزقِهِ قَبلَ طُلُوعِ الفَجرِ فَأَزِیدَهُ وَ أُوَسِّعَ عَلَیهِ؟ أَلَا عَبدٌ مُؤمِنٌ سَقِیمٌ یَسأَلُنِی أَنْ أَشفِیَهُ قبلَ طُلُوعِ الفَجرِ فَأُعَافِیَه؟ أَلَا عَبدٌ مُؤمِنٌ مَحبُوسٌ مَغمُومٌ یَسأَلُنِی أَن أُطلِقَهُ
مِن حَبسِه و أُخَلِّیَ سَربَه؟ أَلَا عَبدٌ مُؤمِنٌ مظلُومٌ یَسأَلُنِی أَنْ آخُذَ لَه بظُلامَتِه قبلَ طُلوع الفَجر فَأَنتَصِرَ لَه و آخُذَ لَه بِظُلَامَتِهِ؟ قَال علیه السّلام: فلا یَزال یُنادِی بهذا حَتَّى یَطلُعَ الفَجر.خداوند متعال هر شب جمعه، از اول شب تا آخر آن، از بالای عرش خود ندا می‌دهد که:
«آیا بنده مؤمنی نیست که برای آخرت و دنیایش پیش از طلوع فجر مرا بخواند تا اجابتش کنم؟»«آیا بنده مؤمنی نیست که پیش از طلوع فجر از گناهانش به سوی من توبه کند تا توبه‌اش را بپذیرم؟»«آیا بنده مؤمنی نیست که روزی‌اش را بر او تنگ کرده‌ام و پیش از طلوع فجر افزایش روزی‌اش را از من بخواهد تا بر روزی او
بیفزایم و بر او گشایش دهم؟»«آیا بنده مؤمن بیماری نیست که پیش از طلوع فجر از من شفا بخواهد تا او را شفا دهم؟»«آیا بنده مؤمن زندانی و غم‌زده‌ای نیست که پیش از طلوع فجر از من بخواهد تا او را از زندانش آزاد کنم و رهایش سازم؟»«آیا بنده مؤمن ستم‌دیده‌ای نیست که پیش از طلوع فجر از من بخواهد تا دادش را
بستانم و انتقام او را بگیرم و حقش را بازگردانم؟»امام فرمود: پیوسته این ندا ادامه دارد تا سپیده دم طلوع کند.از امام باقر علیه‌السلام در کتاب تهذیب الأحکام (شیخ طوسی، جلد ۳، صفحه ۵)
21:23 - 15 October 2026