خوشحالی مردم عادی از واردات ماشینهای ۱۰ میلیاردی (که هیچوقت سوارش نمیشن) نشون میده که سرمایهدارهای رسانهدار چقدر خوب تونستن کاری کنن که مردم، مطالبهگر رویای اونها بشن، نه حق واقعی و درست خودشون...
مثل فیلم های برده داری آمریکایی. برده ای که هر روز توسط اربابش تحقیر شکنجه می شده برای نجات ارباب جونش رو از دست می ده . و آخر کار زن ارباب میگه ،آخی نوکر خوب و باوفایی بود ، اینجا بچه سرمایه دارهای با ژن خوب . دور دور می زنند و بچه رعایا فقط دلشون خوشه که یه عکس از ماشین میلیاردی اونها بگیرند