حکمت ۳۴ نهج البلاغه«أَشْرَفُ الْغِنَى، تَرْكُ الْمُنَى.»🔹 ترجمه:بهترین بی نیازی ترک آرزوهاست🔹 توضیح:امام (ع) در این کلام به حقیقتی ژرف اشاره میکنند:انسان همیشه گرفتار آرزوهای بیپایان است؛ هرچه به دست آورد، باز چشم به دستنیافتنیهای دیگر میدوزد.این «حرص و آرزو» است که انسان را فقیر و
بیقرار میکند، حتی اگر مال و مقام فراوان داشته باشد.در مقابل، کسی که آرزوهای دور و دراز و پایانناپذیر را کنار بگذارد و به آنچه دارد قانع شود، به شریفترین نوع «غنا» و بینیازی رسیده است.
در واقع، غنای واقعی در درون انسان است، نه در دارایی بیرونی.#نهج_البلاغه_حکمت34#نهج_البلاغه_محور_بندگی#نزاجا#لجمن_مهر_404 #لجمن_04_7_601
00:32 - 1 October 2025
165 Views