یک زمانی تنها دلیل لبخندم بودیتو خودت علت غم و ابر چشمانم میشدیو دوای هر درد بی درمانم یک نگاهِ تو بود... و «تو» تمامِ دنیایِ کوچکِ من بودی... اکنون،نه دیگر گمان مبر که هنوز حلال مشکلاتی حالا علتِ باران چشمانم هستی اما درمانِ دردم، دیگر نه... همانگاه که بارش باران چترم بود ،تمام سال
Saba .
@Saba7404
iriJoined March 2026
@Saba740426 September 2026میدانی ؟!دیگر حتی از خیابان شما هم رد نمی‌شوم...بوی عطرت را بفهمم هم مثل قبل تپش قلب نمی‌گیرم!حالا دیگر میتوانم نگاهت نکنمحالا میتوانم عطر تنت در لباس هایت را بو کنم و وانمود کنم برایم مهم نیست..اما هنوز هم نگاه میکنم به جا کفشی!هنوز هم شش دانگ حواسم به کفشهایت و جای خالی‌یشان هست...هنوز دوستت