صنعتی در جهان توسط صنایع نساجی تولید میشود.این صنعت بعد از صنعت کشاورزی دومین آلایندهی منابع آب شیرین در جهان است. به عنوان مثال، پنبه از لحاظ تولید آلودگی و خطرات زیستمحیطی، آسیبرسانترین محصولات کشاورزی است؛ از سوی دیگر کشت پنبه به آب زیادی نیاز داشته و همین مسئله موجب فشار به منابع
آبی مناطقی که پنبه در آنها کشت میشود وارد میکند.بنیان این صنعت بر پایه بهرهبردای از کشورهای ضعیفتر طراحی شده است. کلان سرمایهدران این صنعت برای کاهش قیمت تمام شده، محل تولید اجناس را به کشورهای ضعیف و فقیری نظیر بنگلادش انتقال داده تا علاوه بر کاهش هزینه تمام شده کشورهای خود را از صدمات
زیست محیطی که توسط این صنعت ایجاد میشود در امان نگه دارند.بنگلادش از جمله کشورهاییست که به ظالمانهترین شکل ممکن بار صنعت فشن را بر دوش کشیده و #بردهوار برای نظام سرمایه داری کار میکند. این کشور تبدیل به کارگر بیجیره و مواجب ابر سرمایه داران صنعت فشن شده است. طبق آمارهای موجود جمعیتی
بین ۴ تا ۵ میلیون بنگلادشی با دستمزد بسیار پائین و با نبود حداقل امکانات در ۵۰۰۰ کارخانه تولید پوشاک مشغول به کار هستند که بیش از ۸۰ درصد این جمعیت را زنان تشکیل میدهند.نکته قابل توجه آنکه این کشور تا پیش از سالهای میانی ۱۹۸۰ تولید کننده الیاف کنف بود اما پس از حضور صندوق بین الملی پول و
بانک جهانی به عنوان دو بازوی نظام کاپیتالیسم، این کشور به سمت #خصوصی_سازی و کاستن از حمایتهای دولتی رفته و با افزایش واردات صنایع محلی به نابودی کشیده شد؛ امری که مسببین داخلی آن حزبهای قدرتمند سیاسی، ارتشیان و فرزندان خانوادههای مرفه بودند.
22:19 - 6 November 2023
1 Reactions
99 Views
1 Reply