برنامههایِ درسیِ«حافظه محور»،کودک را از «کتابخواندن برای فهمیدن»دور میکند و «کتاب» را در ذهن او به عنوان منبع سنگین و رنجآورِ «حفظیّات»ترسیم مینماید.در نتیجهی استمرار در اِعمال این روشها،«کتاب»برای کودک نه «یارِ مهربان» که «باری نامهربان» تعبیر میشود.آنچه برای کودک ونوجوان شیرین است،«فهمیدن»است.
«حافظهمحوری»،به عنوان یک برنامه و روش آموزشی،کودک را از شیرینیِ«کتاب خواندن»محروم مینماید و سپس با افت طبیعیِ انگیزهی او و برای تحمیل خود بر کودک(تحمیل«محتوایی که باید حفظ شود»)، رقابتهای غیرانسانی و ناصواب و «تشویق و تنبیه» را رواج میدهد.
در این فرایند،«انسان و تربیتِ او» از مرکز توجه نظام آموزشی خارج میشود و «انتقال و حفظ کردنِ اطلاعات» تقدیس میگردد و به این ترتیب زمینهی سوءاستفادههای اقتصادی از این نظام غیر اصولی و ناسالم فراهممیشود.
22:38 - 26 March 2025