بسیاری از علما با فداییان مخالف بودند. آیت‌الله بروجردی مخالفت شدیدی با ورود حوزویان به سیاست داشت و در مدت زعامت ایشان بر حوزه‌ی قم، به احترام این عالم، مدرسانی چون شهاب که با این اندیشه مخالف بودند به سیاست ورود نمی‌کردند. بسیاری از طلاب فداییان را تندرو و افراطی می‌دانستند؛ حال آن‌که شهاب
لطافت طبع و مهربانی نواب و دوستانش را در کمتر کسی دیده بود.نواب حرکت بی‌سابقه‌ای را در حوزه شروع کرد که به روحانیان جرئت مبارزه با فساد حکومت را می‌داد. کم نبودند علما و حوزویانی که در سالیان گذشته همراه با سپاهیان حکومتی به مرزها رفته بودند و سلاح در دست،
از مرزهای کشور در مقابل هجوم بیگانگان دفاع می‌کردند؛ اما نواب جهاد را فقط جنگ و لشکرکشی نظامی تفسیر نمی‌کرد. اولویت جهاد برای نواب، جبهۀ فرهنگی بود در سخنرانی‌ها از سرسپردگی مقابل اجانب انتقاد می‌کرد. برای طلبه‌ها خنده‌دار بود که سید معممی چراغ‌نفتی در دست بگیرد و
از مدرسه‌ای به مدرسه دیگر برود و به طلبه‌ها بگوید: «این چراغ را بخرید. این چراغ ساخت هم‌وطن‌های ماست. از چراغ‌های ساخت روسیه و دیگر کشورها استفاده نکنید. پول مسلمان را به جیب اجنبی نریزید.»نواب از زمانه‌ی خویش بسیار جلوتر بود و مردی که چنین باشد از حسد دوستان و بغض دشمنان در امان نیست.
سیدمجتبی به اهل دین یادآوری کرد که نماز و روزه و خمس به تنهایی کافی نیست؛ برای حفظ دین به جهاد و مبارزه هم نیاز است. جهاد همیشه مبارزه با هجوم دشمن بیگانه نیست؛ گاه باید با موریانه‌های داخلی مبارزه کرد، که آرام و بی‌صدا، از درون، بنیان دین را سست و شکننده می‌کنند.
09:15 - 16 February 2026
1 Reply