کسانی که قصد دارند درجامعه فتنه ایجاد کنند،حق و باطل را با یکدیگر می‌آمیزند تا زمینه‌ی اشتباه را درجامعه فراهم سازند. این افراد، شعارهای زیبا وفریبنده‌ای مطرح میکنند و هم‌زمان، سخنان ناحقی را نیز بـه آنها پیوند میزنند. دراین موارد از الفاظ متشابه، غیـرشفاف و چندمعنایی استفاده میشود.در مقابل،
الفاظی که معناشان روشن است وکسی درباره آنها بـه اشتباه نمی‌افتد،به کار نمیگیرند.این افراد در سخنرانی‌ها،بحث‌ها،نوشته‌ها،کتابها و شعارهایشان الفاظی به کار میبرند که برمعانی مختلفی دلالت میکند.بدین ترتیب،همانطور که میتوان معانی صحیحی از آنها برداشت کردو
مصادیق خوبی برایشان در نظرگرفت،میشود معنای صرف باطل یامعنای عامی که شامل مصادیق باطل نیز هست،برای آنها تصور کرد.درجامعه امروز،واژه«آزادی»مصداق خوبی برای این گونه الفاظ است و هرکس آن را میشنود،معنای مثبتی در ذهنش تداعی میشود.
اما درمقام اختلاط حق و باطل،گفته نمیشود که آزادی از خدا، عقل،دین و ارزش‌های انسانی منظور از آزادی است،یا آزادی ازجهل،ظلم، بندهای اسارت و اوهام شیطانی مراد آنان است.اگر آشکارا گفته شود که منظور، آزادی از بندهای اسارت است،این شعار برای کسی ناخوشایند نخواهدبود؛
زیرا هیچ کس دوست نمیدارد که دیگران بر کشورش مسلط شوند یادر امور داخلی آن دخالت کنند.شایسته آن است که جامعه‌ای خود برسرنوشتش حاکم باشد و دیگران در امور او دخالت نکنند،اما آزادی از خدا،به هیچ روی پسندیده نیست و نمیتوان خود را ازبندگی خداوند رهاکرد.آزادی از ارزشها وعقل نیز اینگونه است.
09:31 - 14 خرداد 1405
1 Reposts
186 Views