از باغ جهان رَخت ببستیم و گذشتیمشاخی ز درختی نشکستیم و گذشتیمدامنکشِ ما بود فریبِ غم ناموسزین کشمکش بیهده رستیم و گذشتیمهر گه که به ما راحتیان راه گرفتندلختی دل آن طایفه جستیم و گذشتیمپا بست در آتش زدن و رفتن از این دشتخود را به دل سوخته بستیم و گذشتیمگفتند که از کعبه گذشتن نه ز هوش استگفتیم که ما مردم مستیم و گذشتیمصد جا به کمند آمده بودیم در این راهچون برق ز بند همه جستیم و گذشتیمهر گاه که چشم من و عرفی به هم افتاددر هم نگرستیم و گرستیم و گذشتیم
21:55 - 26 اردیبهشت 1405