دویست روز گذشت؛دویست روز است که تقویمِ دلمان روی آن روز ایستاده است.جایِ خالیات، نه فقط یک صندلی، که حفرهای عمیق در میانِ امیدهایِ این سرزمین است.دلتنگِ آن نگاهی هستیم که خستگی نمیشناخت و دستی که همیشه بویِ خدمت میداد.سفرِ تو، هجرتی بود به سویِ ابدیت، اما ماندنِ ما، تحملِ سنگینیِ این
نبودنهاست.دویست روز است که جایِ خالیِ لبخندِ خدمتت بر شانههایِ این سرزمین سنگینی میکند؛دویست روز، در شمارشِ تقویم، عددی بیش نیست؛ اما در شمارشِ دلتنگیها، عمری است.دویست روز است که هر طلوع، پیامی از «ادامه دادن» را با خود میآورد، اما جایِ خالیِ آن رهبرِ شهید، یادآورِ این حقیقت است که برخی
حضورها، تکرارنشدنیاند.رفتی، اما داغِ نبودنت هر روز در رگهایِ بیقرارِ ما، تازهتر از پیش جریان دارد. آرام بخواب که یادِ تو، چراغِ راهِ ماست؛ اگرچه دویست روز است جایِ پایت بر خاکِ این وطن خالیست، اما عطرِ آرمانهایت هنوز در هوا جاری است. #امام_سیدعلی_حسینی_خامنهای 🚩 16:45 - 14 September 2026