سهم شهدا یک قرص نان بود و سهم آقازادهها دلارهایی که هیچگاه تمام نمیشود ...چه بد کردند با خون شهدای عزیزمان
کنار عکس شهید علی خشوعی، در حال پرچمگردانی بودم؛ درست کنار تابلوی چهار شهید اغتشاشات دیماه.چشمم مدام به عکسش میافتاد؛ هنوز رد شهادتش روی زمین مانده بود.ماشینها بیمحابا رد میشدند، یکی تکه میانداخت، یکی از دلار دویستهزارتومنی میگفت.از سر غیظ گفتم:
«بیایین، بیایین... شبی هفتهشت میلیون میدن!»خواهرم نگاهم کرد:«دیونهای؟ اینطوری نگو.»نگاهش کردم و دوباره چشمم افتاد به تابلوی چهار شهید.گفتم:«اینا رو نگم، چی بگم؟ با این همه مسئول عوضی...»و دلم برای آنهایی سوخت که هنوز روی همین سنگفرشها، قیمتشان را با خون داده بودند.#میدان_علیخانی
18:48 - 25 August 2026