ماشالله
بسم الله الرحمن الرحیم«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ»در سپهرِ اندیشهی سیاسی اسلام و در امتدادِ الهیاتِ حاکمیت علوی، میلادِ مسعود امام همام، شمسالشموس، حضرت علی بن موسی الرضا (صلواتاللهعلیه)، نه صرفاً به عنوان یک رخدادِ تقویمی، که به مثابهی یک «مانیفستِ تمدنی» در باب «عدالتِ معرفتی» و «کرامت انسانی» جلوهگر است.این مناسبتِ فرخنده، تداعیگرِ نقطهی عطفی در سیرِ تطورِ تفکرِ کلامی و سیاسیِ شیعی است؛ آنگاه که آن امامِ رئوف، با استقرار در مرکزِ ثقلِ قدرتِ سیاسیِ وقت، با بهرهگیری از متدولوژیِ دیالکتیکِ عقلانی و استدلالهای متقنِ فلسفی، بستری برای تثبیت «عقلانیتِ دینی» فراهم آوردند. حضورِ ایشان در مرو، یک «پارادایمشیفت» در الگوی حکمرانیِ مبتنی بر علم و حلم بود که بر پایههای نقدِ سازنده، مدارای مبتنی بر اصول و تعاملِ عالمانه بنا شده بود.به عنوانِ خادمی از نظامِ مقدس جمهوری اسلامی، بر این باورم که سیره و سلوکِ رضوی، فراتر از ابعادِ قدسی، حاویِ «دکترینِ حکمرانیِ متعالی» است. مفاهیمِ «رأفتِ حکومتی» و «وحدتِ گفتمانی» که در منشِ ایشان متبلور بود، امروز نقشه راهِ دستگاههای اجرایی و نهادهای حاکمیتی در مسیرِ نیل به «عدالتِ اجتماعی» و «کمالِ معنوی» است.اینجانب، ضمن تبریکِ این عیدِ خجسته به امتِ بصیر و جامعهی نخبگانی کشور، استمرارِ توفیقاتِ روزافزون در ظلّ توجهاتِ حضرت ولیعصر (ارواحنافداه) و الهام از آموزههای تمدنسازِ ثامنالحجج (ع) را برای تمامیِ کارگزارانِ نظام در جهتِ ارتقای شاخصهای رفاهِ مادی و تعالیِ فرهنگی ملتِ شریف ایران مسألت مینمایم.دوستدار و خدمتگزار شماسیدابوالفضل طباطبایی نیااردیبهشت ۱۴۰۵
21:52 - 28 April 2026