روبروی حرم امامعلی(ع) نشسته بود و گریه میکرد، انگشتش رو تهدیدوارانه اما با عجز تکون میداد، توی اون ازدحام بلندبلند حرف میزد؛ انگار که توی آغوش آخرین پناهشه. انگار روبروی تنها امیدش نشسته. افسوس به حال اونایی که هنوز حبّ خالص این خاندان رو درک نکردن.. #اربعین#امام_حسین#کربلا