بساز آن خنجری نیشش ز فولادبزن بر دیده و دل را کن آزاد...همیشه هم واس خاطر این نیست که هرچه دیده بیند دل کند یاد؛یه وقتایی هم بخاطر اینه که آدم میبینه، میفهمه، سر از کار در میاره، دیگه اون آدم قبلی نمیشه.تا حالا شده آرزو کنید ای کاش یه چیزایی رو نمیفهمیدین؟