امروز تو مدرسه اونقدر خسته و کلافه شدم که فقط می‌خواستم بشینم گریه کنم و به زور خودم رو نگه داشتم که با بچه‌ها بد اخلاقی نکنم.در همین شرایط، وقتی زنگ خورد و جلوی در داشتم سوار اسنپ می‌شدم، یکی از بچه‌های هفتم گفت «خانومْ ادبیات! خداحافظ.»و انگار همه‌ی خستگیم از تنم رفت با همین یه جمله...
نهنگِ زرد!
@Yellow_Whale
iriJoined April 2026
تا اینجا، سخت‌ترین قسمت معلمی برام چند تا کلاس هم‌پایه داشتنه.با اینکه تقریبا همه‌چیز رو یادداشت می‌کنم، باز جزئیات تعیین کننده‌ای هست که واقعا یادم نمی‌مونه برای کدوم کلاسه و ماجرا رو برام کمی مضطرب کننده می‌کنه.
وقتی رویاهای جدید برای خودم ساختم، فهمیدم که کم‌کم دارم بهتر می‌شم...وقتی قلبم دوباره برای عشق تپید، فهمیدم که کم‌کم دارم بهتر می‌شم...
@Yellow_Whale3 October 2026یادآوری:بین میزان سر پا ایستادن تو و یادگیری دانش‌آموزهات هیچ رابطه‌ای وجود نداره. تو رو خدا بشین.پ.ن: نام برده بعد از هشت ساعت تدریس، داره پاهاش رو از دست می‌ده.
@Yellow_Whale30 September 2026زیاد تو موقعیت‌هایی قرار می‌گیرم که مجبور شم به خودم بگم «چون ساکت و صبوری، گمان می‌کنند چیزی احساس نمی‌کنی...»
@Yellow_Whale29 September 2026امروز سر کلاس، یه لحظه احساس کردم چه قدر دلم برای دانشجو بودن قراره تنگ بشه.برای یادگرفتن چیزهای جالب و جدید.
@Yellow_Whale28 September 2026امروز یکی از معلم‌های جدید مدرسه، سر حرف رو باهام باز کرد.بعد گفت «آها؛ پس شما همون دبیر ادبیاتی هستین که خانم مدیر می‌گفتن. بچه‌ها خیلی دوستون دارن‌ها. سر همه‌ی کلاس‌ها حرف شما هست.»و من قند تو دلم آب شد و احساس می‌کردم دارم خواب می‌بینم.خب آخه «به از این، چه شادمانی؟...»
@Yellow_Whale27 September 2026برای دانش‌آموزها نمی‌دونم، ولی برای منِ معلم، مدرسه واقعا نجات دهنده است...
@Yellow_Whale25 September 2026یه لحظه‌هایی هست، اونقدر شرایط از کنترلم خارج می‌شه که وسط چت کردن باهاش پیام می‌دم به منشی کلینیک و ازش وقت مشاوره می‌گیرم.اون لحظه‌ها واقعا بی‌پناهم و حیرون...
@Yellow_Whale25 September 2026نازنینا، ما به نازِ تو جوانی داده‌ایم؛دیگر اکنون با جوانان ناز کن، با ما چرا؟..._ شهریار
@Yellow_Whale25 September 2026یه پرستاری اومده تو بخش از بیمارها آزمایش بگیره، اونقدر مهربون و پرانرژیه و با حوصله همه‌ی سوالا رو جواب می‌ده که دلم می‌خواد بپرم بغلش کنم.
@Yellow_Whale24 September 2026امشب اومدم بیمارستان همراه مامان‌بزرگم، همراه تخت روبه‌رویی قفلی زده باید عروس من بشی.وا بده زن. من رو اینجوری نبین. من سگ اخلاقم.
@Yellow_Whale23 September 2026در حالی که من ماه‌ها با نخشوار فکری، اضطراب و گریه خودم رو خفه کردم و در نهایت تصمیم گرفتم علی‌رغم میل باطنیم بین کارشناسی و ارشد فاصله بندازم؛امشب بابا بزرگم خیلی رندوم داشت می‌گفت «نمی‌خوای ارشد بخونی؟»آخه پیرمرد! =))))))
@Yellow_Whale21 September 2026فکر کنم بالاخره فهمیدم!باید اونقدر درد بکشم، که دیگه دردم نیاد...
@Yellow_Whale21 September 2026شاید بدترین کاری که می‌تونیم بکنیم، اینه که به بقیه این احساس رو بدیم که «تو تحت هیچ شرایطی کافی نیستی!»...
@Yellow_Whale20 September 2026سرد و ساکت، صبور و سرگردان،مثل دردی هزار ساله شدی...آی انسان! چه بر تو رفته مگر؛که چنین در خودت مچاله شدی؟_ فاطمه ناصری‌فر
@Yellow_Whale18 September 2026یکی از چیزهایی که توی فضای مجازی خیلی اذیتم می‌کنه، این حجم عظیم قم ستیزیه.بابا. خب تو با شهری که همه‌ی تعلقات و دل‌بستگی‌های من رو تو خودش جا داده چی کار داری؟ دوستش نداری، نداشته باش. ولی دلیل نمی‌شه هی نفرت پراکنی کنی که. اَه.
@Yellow_Whale16 September 2026بهش گفتم «چه طور باید تو رو توی دست‌هام نگه دارم که مثل آبِ روون نریزی.....»و به این فکر کردم که چه قدر «طفلکی»ام...کاش کمی قوی‌تر و محکم‌تر بودم! کاش فقط کمی..