أتبكونه ولا تنصرونه...❌آیا گریه میکنید ولی یاری نمیکنید⁉️در روایت هست زمان حضرت رسول (ص) وقتی جبراییل خبر شهادت اباعبدالله رو آوردن پیامبر بسیار گریست و اسباب گریه اصحاب شدنایشان رو به اصحاب کردن گفتن آیا گریه میکنید ولی یاری نمیکنید⁉️عجیبه واقعاً چطور گریه که اوج عاطفه آدمی و فوران احساسات انسان هست ولی در مسیر یاری حضرتش نیست؟!چطور یک انسان میتواند در اوج دوست داشتن کسی باشد ولی اورا یاری نکند؟چون اشک، فوران عاطفه است اما نصرت، فوران اراده. عاطفه میتواند در خلوتِ دل بجوشد، بیآنکه قدمی از جای برخیزد؛اما یاری، عبور از دایرهٔ احساس به میدانِ اقدام است. محبتِ حقیقی آنگاه کامل میشود که اشک، سوختِ حرکت شود و دردِ دل، به قیامِ تن بدل گردد. پیامبر (ص) با آن پرسش، مرز تماشاگرِ محزون بودن و سربازِ مصلح شدن را نشان دادند؛ وگرنه اشکی که قدم نشود، وصلهٔ ناجوری است بر دامنِ عشق. علت یاری نکردن، نه در ضعفِ محبت، نه در ضعف احساس که در غیابِ تقوا و تزکیه است #تقوا همان نیروی مهارِ نَفْس است و#تزکیه، زدودنِ زنگارِ تعلقات از جان.نفسِ تزکیه نشده، اسیرِ راحت طلبی و محاسبه گریِ دنیاست.این نفس، امام را دوست دارد، اما خود را بیشتر؛ پس در میدانِ خطر، پایِ علاقه میلنگد و دستِ اراده میلرزد. اشک، تخلیهٔ هیجانیِ بی هزینه است، اما یاری، هزینه دارد: از جان و مال و آبرو. آنکه تقوا ندارد، ترازویِ سود و زیانِ دنیاش، سنگین تر از ترازویِ تکلیف و عشق میشود.پس اشکِ بی یاری، نشانِ نفسی است که در وادیِ تزکیه قدم نگذاشته؛ عاطفه اش بیدار است، اما ارادهاش هنوز در بندِ "خود" اسیر.✍ ابوعباسدرایتادنبالکنیدhttps://eitaa.com/joinchat/3242721849Cc11dff95d0 18:11 - 25 June 2026