پینوشت: «تَلَظَّی» (به فتح تاء و لام و فتح و تشدید ظاء) از مادّه «لظی» (بر وزن قضا) به معنای شعله خالص است. شعلههای خالص و خالی از هرگونه دود، گرما و حرارت بیشتری دارد. «تَلَظَّی» در اصل «تَتَلَظَّی» بوده، که یکی از دو «تا» برای تخفیف افتاده است. تَلَظَّی به معنای مشتعل شدن است.