در موضوع رشوه گرفتن و دادنبه خاطر اینکه یک نفر و یا یک تعداد یا گروه آدم،لذت کوتاه مدت خودشان را به لذت بلند مدت و همچنین ابدی همه ملت و از جمله خودشان ترجیح دادند یا میدهند...مثلا فرض کنید در موضوع انتخابات،که علاوه بر مردم کشور خودمان به مردم منطقه و حتی مستضعفین جهان هم اثرش را می گذارد
و خب با این کار آن عده،علاوه بر دنیا متاسفانه عذاب ابدی را هم بخاطر این کارشان برای خود معامله کرده اند و این به خاطر و به تناسب گستردگی تبعات منفی ای است که در پی آن کاری که انجام شده است، می باشد
بنظر من برای این موضوع باید ابتدا این فرضیه غلط(که انگار به صورت یک اصل هم در آمده) را در ذهن و دل خودمان درست بکنیم
که اصلا چه کسی گفته است که همه آدم ها لیاقت و ظرفیتش را دارند که همه چیز باید داشته باشند اون هم فقط از نظر مادی و دنیایی...،از جمله و اول از همه هم خود من(این رو همه باید در دل خودشان به خودشان بگویند)این رو از کجا آورده ایم ما؟ کدام دین؟ کدام آیین؟کدام مکتب؟
لطفا نشر حداکثری با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد
15:53 - 9 January 2025