وداع؟تشییع؟نمیشود باور کرد...آقا، ما عادت داشتیم از ساعت ۵ صبح خودمان را به مصلی برسانیم تا نماز عید فطر را به امامت شما بخوانیم.آقاجان، ما عادت داشتیم هنگام ورودتان به مصلی، آن صلابت حیدری و نگاهِ آرامشبخشتان را ببینیم و دلهایمان قرص شود.آقای من...چگونه این روزها را میبینیم و هنوز نفس میکشیم؟کاش این بار هم قرارِ دیدار بود؛کاش دوباره نوای «الصلاه، الصلاه» در مصلی میپیچید و بعد، با «اللهاکبر» شما نماز را آغاز میکردیم.اما امروز سخن از وداع است...سخن از تشییع است...و دل، این حقیقت را باور نمیکند.«علی الدنیا بعدک العفا...»آقا جان،بعد از شما، دنیا چه ارزشی دارد؟اُف بر دنیایی که باید نبودن شما را تاب بیاورد...
08:58 - 4 July 2026
10 Reactions
414 Views