راهبردهای مقاومت در قبال تحولات سوریه؛ بازنگری، بازسازی، بازآراییتحولات اخیر سوریه، به‌ویژه در مناطق جنوبی این کشور، بار دیگر توجه تحلیلگران حوزه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت را به خود جلب کرده است. پرسش اصلی در این مرحله حساس آن است که جمهوری اسلامی ایران
باید چه راهبردی در قبال این تحولات اتخاذ کند؟ از آستانه تا امروز؛ بازخوانی یک شکست تاکتیکیکمتر از یک سال پس از تضعیف موقعیت راهبردی جبهه مقاومت در سوریه و به سقوط نظام بشار اسد، این کشور وارد مرحله‌ای تازه از بحران شده است. برخی تحلیل‌ها از شکست تاکتیکی جریان مقاومت در سوریه خبر می‌دهند؛
شکستی که ریشه در اعتماد بیش از حد به چارچوب‌های دیپلماتیکی همچون فرآیند آستانه و غفلت از سناریوهای طراحی‌شده توسط بازیگران اصلی غربی دارد.در این میان، رژیم صهیونیستی و اتاق‌های فکر مرتبط با آن در ایالات متحده و اروپا، از فضای دیپلماتیک ایجادشده و ضعف تصمیم‌سازی راهبردی برخی بازیگران منطقه‌ای
نهایت بهره را بردند تا طرح خاورمیانه جدید را با سرعت بیشتری وارد فاز اجرایی کنند.طرح خاورمیانه جدید؛ نقشه‌ای برای تکه‌تکه‌سازی منطقهآنچه امروز در سوریه، عراق و سایر نقاط حساس منطقه می‌گذرد، جدا از اراده آمریکا و اسرائیل قابل فهم نیست. طرح خاورمیانه جدید که از سال‌ها پیش
با هدف تجزیه ساختارهای جغرافیایی، فرهنگی و نظامی منطقه پایه‌ریزی شده بود، اکنون پس از ضربه ۷ اکتبر به عنوان یک محرک تاریخی، وارد مرحله‌ای جدید شده است.در این طرح، تجزیه سوریه، عراق، مصر، ترکیه و در نهایت ایران در دستور کار قرار گرفته است.
نبردهای فرقه‌ای در جنوب سوریه میان دروزی‌ها و جریان جولانی، نه یک رخداد خودجوش بلکه قطعه‌ای از این پازل ژئوپلیتیکی است که با توافقات پنهانی بین بازیگران در حال اجراست.سوریه؛ قلب راهبردی محور مقاومتسوریه، فراتر از یک متحد منطقه‌ای، برای جبهه مقاومت یک شریان حیاتی راهبردی است.
این کشور نه‌تنها محل اتصال جغرافیایی محور مقاومت، بلکه کانال حیاتی پشتیبانی از آرمان فلسطین محسوب می‌شود. بی‌تردید، بدون سوریه، آزادی فلسطین از سلطه صهیونیست‌ها به یک رؤیای دوردست تبدیل خواهد شد.از همین رو، بازسازی راهبردی نقش ایران در سوریه، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت راهبردی است.
از نفوذ زمینی تا نفوذ مردمی؛ تغییر پارادایم حضوریکی از خطاهای استراتژیک جبهه مقاومت در گذشته، تمرکز بیش از حد بر نفوذ فیزیکی و نظامی در سوریه بود، در حالی که دشمن از مسیر جنگ شناختی، رسانه‌ای و اجتماعی به عمق جامعه سوری نفوذ کرد. امروز، تجربه‌های گذشته ایجاب می‌کند که
تمرکز اصلی بر نفوذ اجتماعی، فرهنگی و مردمی باشد.تشکیل شاخه‌ای از حزب‌الله سوریه در مناطقی که ظرفیت فکری، اعتقادی و اجتماعی نزدیکی با گفتمان مقاومت دارند، باید در اولویت قرار گیرد. این حضور مردمی می‌تواند وزنه‌ای جدید در معادلات آتی منطقه باشد.چشم‌انداز آینده: از سوریه تا بغداد
نشانه‌ها حاکی از آن است که سوریه در آستانه مرحله‌ای پرتنش‌تر از بحران قرار دارد. جنگ داخلی ، اختلافات فرقه‌ای و رقابت‌های قدرت‌های فرامنطقه‌ای، این کشور را به یک میدان جدید از رقابت‌های نیابتی تبدیل خواهد کرد. در این شرایط، حفظ منابع راهبردی در غرب سوریه و تمرکز بر مرزهای عراق، گزینه‌ای ضروری است.
23:42 - 19 July 2025
462 Views