ظَرفیَتاَغلَبِ آنان که به مال و مَنالی می‌رسندبرتری جویند و آخِر، لااُبالی می‌شوندمگر آن‌ها که نِعَم را چون امانت بنگرندکه به سعیِ پاکِ خود، تا قُربِ یزدان می‌بَرَندراهِ ناپاکانِ خَس را در مَسیرِ سَروَریسَد کنید، ورنه برَنجید، این سَری و آن سَری
سروده‌ی محمد امین امیدی در 10 شهریور 1405. برگرفته از حکمت 216 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.
00:57 - 2 September 2026

76 Views