خادمی، دل می‌خواهد نه لباسمراسم بزرگداشت میلاد حضرت علی ابن موسی الرضا (علیه السلام) با عنوان «امام رضایی‌ها» دیروز جمعه، ۱۹ اردیبهشت ماه، در پیاده‌راه کاروانسرای شاه‌عباسی – امامزاده حسن (ع) کرج برگزار شد.
40 MB
در حاشیه مراسم امام رضایی‌ها در کرج، وقتی رو به یکی از خادمان امام رضا(ع) ایستادم و از او پرسیدم: «اگر روزی این لباس خادمی را از شما بگیرند، چه می‌کنید؟» مکثی کرد، نگاهی به آسمان انداخت و با صدایی لرزان گفت:
«خادمی دل می‌خواهد، نه لباس... من تا آخر عمرم خادم آقام می‌مونم، حتی اگر لباس از تنم بگیرن، عشقش از دلم که نمی‌ره.»همین یک جمله، انگار خلاصه‌ای بود از عمق ارادت مردمانی که نه با نشان و عنوان، بلکه با تمام وجودشان به صحن و سرای خورشید خراسان دل بسته‌اند.
خادمی امام رضا(ع) تنها یک ردای سبز یا یک شال مزین نیست؛ خادمی یعنی دل سپردن، یعنی خاک درگاهش را تبرک دانستن، یعنی با هر نفسی نام او را زیر لب زمزمه کردن.
لباس‌ها می‌آیند و می‌روند، اما آنچه ماندگار است، دل‌های عاشقی‌ست که حتی از فرسنگ‌ها دورتر، بی‌صدا صحن را آب و جارو می‌کنند و در دل، خود را خادم رضایند، بی‌نیاز از نشان و نام.
در آن لحظه فهمیدم که خادمی، تنها یک فرصت نیست؛ یک عشق است که اگر روزی لباس را هم از آدمی بگیرند، باز درونش روشن از نوری‌ست که از گنبد طلا تابیده است.امیرحسین رحیمی
18:20 - 10 May 2025
1964 Views