گاهی فکر میکنم یکی از دلایلی که کار پیش نمیره، شاید اینه که کسی سراغ هیچ کاری نمیره و همه اسیرِ بیشتر دانستن شدن.هنوز هم معتقدم راه اولی اشتباهه، چون بارها از مرید های این سبک ضربه خوردم. ولی حقیقت اینه که لازمه بدونی برای چی داری باری رو میبندی.وگرنه گاهاً، علمِ لا ینفعی بیش نیست.
یه بحثی هم که برام سواله، اینه که کدوم یکی از اینا درسته؟بری وسط کار و شروع کنی به جمع و جور کردن موادی که لازم داری؛یا اول مواد لازم، بعد بری سرِ کار؟تجربهم میگه مشکل اصلی اینه که اولا کسی نبوده به مجموعههای فرهنگی بگه کدوم درسته، دوما خودشون اولی رو انتخاب کردن.همین باعث افراط و تفریط شده.
01:52 - 19 August 2023