در این آیات خطاب به پیامبر میفرماید: ملامت مجازات بر کسانی است که از تو اجازه میخواهند که در جهاد شرکت نکنند در حالی که آنها توانایی و همه شرایط را دارند. این ننگ برای آنها بس است که راضی شدند با افراد ناتوان و بیمار و معلول در مدینه بمانند و افتخار حضور در جبهه و جهاد را از دست بدهند.#مسیر_سبز
This post was deleted by the post author.
در آیه ۹۴ خطاب به پیامبر(ص) میگوید: به منافقان بگو عذرخواهی نکنید، ما هرگز به سخنان شما اعتماد نخواهیم کرد. زیرا خداوند، ما را از اخبار شما آگاه ساخته است و میدانیم این مخالفتها وتوطئه های شما ادامه دارد، بزودی خدا و رسولش، اعمال شما را خواهند دید و پس از مرگ هم محکوم خواهید شد.
منافقان برای فریب مؤمنان و سرپوش گذاشتن بر نیات پلید خود، به روشهای مختلف میخواهند خودرا بیگناه قلمداد کنند. گاهی از راه اعتراف به گناه و گاهی از طریق عذرخواهی و موقعی هم با سوگند و طلب عفو، ولی شما فریب آنها را نخورید، زیرا اگر برشما تسلط پیدا کنند، به شما و اسلام ضربه کاری خواهند زد.
قرآن میفرماید: منافقان بادیه نشین اطراف مدینه، از منافقان شهری خشن تر بودند زیرا از تربیت مستقیم پیامبر(ص)، برکات وحی دور بودند بنابراین نباید از خطر آنها غافل باشید. اما مؤمنان بادیه نشین، اهل اخلاصند و به خدا و روز قیامت ایمان دارند.لذا آنها را با تاکید،تصدیق میکند و وعده رحمت الهی به آنان میدهد.
خداوند به مؤمنان بادیه نشین لطف بیشتری اظهار داشته، زیرا آنها با وجود محرومیت از تعالیم حضوری پیامبر(ص)، از جان و دل اسلام را پذیرفته اند.از این تعابیر فهمیده میشود که ملاک تمدن و توحش جامعه ها به تعالیم آنها بستگی دارد.
آیه ۱۰۲ درباره ابولُبابه است. گروهی از یهود بنی قریظه با او مشورت کردند که آیا تسلیم حکم پیامبر بشوند یا نه؟ او گفت: اگر تسلیم شوید همه شما را سر میبُرد! سپس از این خیانت پشیمان شد و خود را به ستون مسجد بست، تا اینکه این آیه برای پذیرش توبه او نازل گردید.
12:08 - 9 May 2024
1 Reply