سلامت از بنیادیترین حقوق انسان استبیماری نباید به لحظهی سقوط اقتصادی خانواده، محرومیت اجتماعی انسان یا تحقیر او در برابر بیمارستان و بازار دارو شود.در جامعهی اسلامی، دسترسی به درمان نه امتیاز ثروتمندان، نه کالایی برای خریدوفروش و نه خدمتی است که کیفیت آن بر اساس قدرت پرداخت افراد تعیین شود.
سلامت، حقی همگانیتأمین آن، مسئولیتی حاکمیتیو برخورداری عادلانه از آن، یکی از معیارهای اصلی سنجش مشروعیت و کارآمدی نظام حکمرانی است.هر نظامی که بیمار را پیش از پذیرش، با موجودی حساب بانکی، نوع بیمه، محل سکونت یا طبقه اجتماعی او بسنجد، از عدالت فاصله گرفته است.
جامعهای که در آن گروهی به پزشکانِ برتر، داروهای مؤثر و درمانِ بهموقع دسترسی دارند و گروهی دیگر بیماری را تحمل میکنند، دارایی خود را میفروشند یا از ادامه درمان منصرف میشوند، جامعهای برخوردار از عدالت اسلامی نیستحتی اگر بیمارستانهای مجلل، تجهیزات پیشرفته و آمارهای بزرگ درمانی داشته باشد.
04:14 - 2 August 2026