ادامه ویرشت قبل:از سوی دیگر، مسئله‌ای که نباید از آن غفلت کرد، این است که پایان تقابل صرفا در تحقیر آمریکا یا از میان بردن جایگاه آن در نظام بین‌الملل نیست. ایران اسلامی می‌تواند ضمن دفاع قاطع از حاکمیت ملی و مطالبه تضمین‌های معتبر برای جلوگیری از تکرار تجاوز، از امکان شکل‌گیری رابطه‌ای
مبتنی بر تعامل متقابل و پذیرش مفهوم ایران قوی در نظام بین الملل استقبال کند. در چنین چارچوبی، هدف، رسیدن به نظمی است که در آن هیچ کشوری نتواند با اتکا به برتری نظامی خود، امنیت و منافع حیاتی کشور دیگری را بدون تحمل هزینه و مسئولیت به خطر بیندازد.
حتی در روابط میان دول متخاصم نیز امکان عبور از تقابل به سمت کاهش تنش وجود دارد؛ مشروط بر آنکه همه طرف‌ها به این جمع‌بندی برسند که هزینه تداوم دشمنی از منافع احتمالی آن بیشتر است.ناگفته پیداست، پذیرش اقتدار ایرانی در نظم بین‌الملل، صرفاً با توقف حملات یا صدور بیانیه‌های دیپلماتیک محقق نمی‌شود.
چنین تحولی باید در عمل، در قالب احترام به حاکمیت ملی ایران، پایان‌دادن به اقدامات تجاوزکارانه، ایجاد ترتیبات پایدار برای رفع تحریم‌ها، رفع موانع اقتصادی و به‌رسمیت‌شناختن حق ایران برای ایفای نقشی مستقل در معادلات منطقه‌ای وفرامنطقه ای ظهور پیدا کند.
در مقابل، پایداری این مسیر نیز به روشن‌بودن تعهدات، اجرای واقعی توافقات(و نه فقط کاغذی بودن تعهدات طرف آمریکایی) و وجود سازوکارهایی برای حل اختلافات وابسته خواهد بود.نتیجه آنکه، شرایط حساس کنونی را می‌توان نه‌فقط آستانه خطرناک گسترش جنگ،
بلکه فرصتی برای بازنگری در محاسبات راهبردی و پایان‌دادن به چرخه‌ای پرهزینه از تقابل دانست.امروز، انتخاب پیش روی واشنگتن روشن است: ادامه مسیری که می‌تواند دامنه خسارت‌ها و خطرات را برای او گسترش دهد، یا پذیرش واقعیت‌های راهبردی ایران قوی و حرکت به سوی توافقی که در آن، امنیت و منافع نظام اسلامی به
رسمیت شناخته شود و امکان شکل‌گیری رابطه‌ای متفاوت فراهم آید. پایان جنگ، اگر بر پایه واقع‌بینی، احترام متقابل و تضمین‌های معتبر شکل بگیرد، می‌تواند علاوه بر جلوگیری از تحمیل هزینه های باورنکردنی به طرف متجاوز، سبب ایجاد نظمی جدید و چند جانبه گردد.
22:16 - 20 مهر 1405
2 Reactions
291 Views