با انقلاب چشم به پا اذن راه داداو قبل از انقلاب به آهو پناه داداز نور گنبد شهِ شمس‌الشموس بودخورشید وام گرفت به آقای ماه دادانگشت‌ها به تور ضریحش فتاد و او ما را ز خود کشید، به دستان شاه داد در غصه کنج صحن که کاهی نداشتیماو کوه عشق بر دل بی پرّ کاه داد
گر صحن انقلاب مرا منقلب نکرد کج میکنم به گردن کج تا تو راه راتا عطر یارضا نپرد از میان جان دزدیده میکشم نفس گاه گاه را 📝شاعر : محمد سهرابی
20:12 - 12 June 2023
1 Reply