طُوبَی لِمَنْ ذَلَّ فِی نَفْسِهِ وَ طَابَ کَسْبُهُ وَ صَلَحَتْ سَرِیرَتُهُ وَ حَسُنَتْ خَلِیقَتُهُ وَ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ وَ أَمْسَکَ الْفَضْلَ مِنْ لِسَانِهِ وَ عَزَلَ عَنِ النَّاسِ شَرَّهُ ... خوشا به حال آن کس که خود را کوچک می شمارد، و کسب و کارش پاکیزه است، و جانش پاک،
و اخلاقش نیکوست، مازاد بر مصرف زندگی را در راه خدا بخشش می کند، و زبان را از زیاده گویی باز می دارد و آزار او به مردم نمی رسد ...نهج البلاغه / حکمت 123#کلام_امیرhttps://t.me/first_imamhttps://eitaa.com/firstimam