از آیت الله قاضی ره نقل میباشد که اگر با دشمن مواجه شدید که از شما رو گردانید آیات مقطعه قرآن کهیعص وحمعسق را بگوئید وده انگشت خود رایکی یکی ببندیدو دوباره با ز کنید خداوند آن دشمن را از شما دفع میکند والله العالم
وَ کَذٰلِکَ جَعَلْنَا لِکُلِّ نَبِيٍّ عَدُوّاً مِنَ الْمُجْرِمِينَ وَ کَفَى بِرَبِّکَ هَادِياً وَ نَصِيراً (۳۱) سنّت ماست که سرِ راه هر پیامبری، دشمنانی از گناه کاران قرار دهیم. نگران نباش: همین بس که خدا راهنما و یاور است. گنه کار شدن یک نکبت است و دشمن پیامبر خدا و دین خدا شدن، نکبتی مضاعف. نکبت
، پله پله است و اگر آدم یک پله فروافتاد، ممکن است دچار استدراج شود و پلهٔ بعدی را هم بیافتد. پس زود باید توبه کند و برگردد بالا! مطابق این آیه دشمن داشتن برای انبیاء و مؤمنینِ به ایشان، امری طبیعی و عادی است. اگر کسی دشمن ندارد در صحّت راهش شک کند. دشمن باید باشد تا ایشان را خالص و مصمّم و آبدیده
کند. جملهٔ آخر یعنی "کَفَى بِرَبِّکَ هَادِياً وَ نَصِيراً" نشان میدهد که علیرغم دشمن و دشمنی هایش، خداوند راه حفاظت و مقابله را به مؤمنین الهام میکند و خودش یاور آنهاست و نصرتشان میکند. این عبارت تلمیحاً سه اسم کافی و هادی و نصیر را ذکر مؤمنین در مواجهه با دشمنان میداند.
03:23 - 2 تیر 1403
1 Reactions
109 Views