يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ(سوره تحریم آیه۸)عبارت "توبه نصوح" یعنی توبه خالصانه و صادقانه. خود پیامبر (ص) در وصف توبه نصوح فرموده اینکه دیگر
به گناه برنگردد چنانکه شیر به پستانی که از آن دوشیده شده بر نمیگردد. برخی کتب عرفانی مثالی برای چنین توبه ای آورده اند که بقدری مشهور شده که در معنای توبه نصوح نشسته، اما فی الواقع مثالی برای آن است:در حمام زنانه ای مردی بنام نصوح که بسیار شبیه زنان بود، به عنوان زن، دلاکی میکرد. روزی دختر پادشاه
به حمام آمد و گوهرش گم شد. کار به تفتیش بدنی همه دلاکان کشید و نصوح که میدانست اگر رازش برملا شود جانش را از دست خواهد داد با تمام وجود به درگاه خداوند ستار روی آورد و توبه کرد. در این حال بانگ برآمد که گوهر پیدا شد. پس دست از او برداشتند. نصوح از مردم کناره گرفت و در مغاره ای تا آخر عمر به عبادت
نشست. گفته اند برای آنکه گوشتی که از مال حرام بر تنش روییده بود آب شود، پیوسته سنگی بخود میبست و با خود میکشید. کافی از امام صادق (ع) روایت میکند که توبه نصوح این است که دیگر به گناه باز نگردی. راوی میگوید کیست که اینقدر توان داشته باشد؟! امام (ع) میفرمایند: عیبی ندارد. خداوند بنده مُفتَّن توّاب
را دوست دارد. یعنی کسی که با گناه به فتنه میافتد و باز توبه میکند. معانی الاخبار از امام صادق (ع) روایت میکند که برای اینکه توبه نصوح کنی، چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه را روزه بگیر و بعد توبه کن. نورالثقلین از امیرمؤمنان (ع) روایت میکند بنده پیوسته در نعمت و خوشی عیش است تا گناه کند. با گناه، زوال
نعمت برای او تقدیر میشود و بسوی او نازل خواهد گشت مگر اینکه با دعا و انابه و توبه جلویش را بگیرد.
06:20 - 2 February 2025
154 Views
1 Reply