iriJoined August 2025
iri@goligoli24 September 2026بعضی دردها آدم را نمیشکنند؛تمامش میکنند.روزی چشم باز میکنی و میبینیآن کسی که بودی، دیگر نیست.جایی در میان همان رنجها مردهای،بیآنکه کسی مرگت را دیده باشد.و عجیب آنکه هنوز نفس میکشی،راه میروی،حرف میزنی،اما خودت خوب میدانی که دیگر تویی در کار نیست.من، دقیقا یکم مهر ۱۴۰۵ مُردم.
@goligoli19 September 2026سعی نکنید بال و پرم را بچینید تا به اندازه قفسهای کوچک شما درآیم.من پرندهی قفس نیستم نه برای ماندن پشت میلهها آفریده شدهام نه برای آنکه پروازم را به اندازه خواست دیگران کوتاه کنم من سیمرغم خانهام بلندای آسمان است و سهمم از جهان، افقهای⬇️ (بقیه)
@goligoli17 September 2026آدمها کارما را سرسری میگیرندو از آن نمیهراسند،چرا که میپندارند میانِ «آنچه میکنند» و «روزی که قرار است، نتیجهاش به خودشان بازگردد»فاصلهای چنان دراز است که بتوان از یادش برد.و نمی دانند که ممکن است حسابها دیر تسویه شوند؛اما بیگمان تسویه میشوند.
@goligoli13 September 2026تلخترین دریافتم از زندگی این بود که آگاهی، موهبتی همگانی نیست و شاید بلوغ، از جایی آغاز میشود که دست از جنگیدن برای بیدار کردن همه برمیداری و میپذیری که آگاهی را میتوان عرضه کرد، اما نمیتوان به کسی تحمیل کرد.
@goligoli11 September 2026رشد همیشه با احساس خوب همراه نیست.گاهی رشد یعنی تحمل ابهام،پذیرفتن چیزهایی که نمیتوانیم کنترل کنیم،و ادامه دادن، حتی وقتی هنوز همهچیز روشن نیست.بلوغ روانی از جایی شروع میشودکه میان «آنچه هست» و «آنچه آرزو داشتیم باشد»،زندگی کردن را یاد میگیریم.
@goligoli10 September 2026دوست داشتن، سند مالکیت بر دیگری نیست و مهر ورزیدن، حق تعیین تکلیف نمیآفریند نمیتوان دلباخته انسانی شد به خاطر همان آزادگی، استقلال و اصالتی که او را او کرده است و سپس به نام عشق، برای بودنش مرز کشید و از وسعت وجودش کاست دوست داشتن، هنر به تملک درآوردن نیست حرمت نهادن به حق دیگری برای خودبودن است
@goligoli20 August 2026گاهی افرادی که خود در تعامل با جنس مخالف مرزهای سالمی ندارند، برای پارتنرشان محدودیتهای افراطی قائل میشوند. این رفتار میتواند ناشی از فرافکنی باشد؛ یعنی فرد الگوهای خود را به دیگری نسبت میدهد. بهویژه وقتی کنترلگری با استاندارد دوگانه همراه است، این تناقض رفتاری را نباید نادیده گرفت.
@goligoli5 July 2026دنیا... ای دنیای کثیف؛قرار نبود اینگونه بوی مرگ وجدان بگیری.قرار نبود حقیقت اینقدر ارزان فروخته شود و انسانیت اینقدر بیمشتری بماند.قرار نبود آدمها، قاتل رؤیاهای یکدیگر شوند.تو تباه، خلق نشدی؛ این ما بودیم که تباهی را، ذرهذره، به جانت ریختیم.
@goligoli3 July 2026اطمینان داشته باشید آنچه در ژرفای دل، پیچوخم اندیشه و فراز و فرود روزگارم میگذرد، هرگز، خود را در دلنوشتههایم آشکار نخواهد کرد. پس نه در پی داوری خاطر من باشید و نه توان خویش را در جستوجوی حقیقتی که میان سطرها پنهان نیست، فرسوده کنید. (تو رو سرجدتون بی خیال این حرفا بشین، حالا من یه چی میگم.)
@goligoli2 July 2026به من دروغ نگو... دروغ، فقط حقیقت را پنهان نمیکند؛ قبرستانِ اعتمادی است که روزی با تمام جانم به تو بخشیده بودم.اگر قرار است ویرانم کنی، بگذار این ویرانی با حقیقت باشد، نه با فریبی که هر بار، یادش، هزار بار دیگر مرا میشکند.
@goligoli1 July 2026گاهی آدمی، در نهایت صداقت، از خوشیهای خود چشم میپوشد نه از سر اجبار، بلکه برای آنکه خاطر عزیزش آسوده بماند. و در همان سکوت بیادعا، تنها یک آرزو در دل میپرورد: ای کاش آنسوی این همه صداقت، صداقتی هموزن انتظارش باشد؛ چرا که هیچ هدیهای ارزشمندتر از راستی برای دلی که با عشق اعتماد کرده نیست.
@goligoli28 June 2026آدم ها را به نبودنتان عادت ندهید؛ که عادت، نبودن را به فراموشی پیوند میزند.