🦋
در روزگار جنگ، روان انسان میان دو نیرو گرفتار است: ترسی که می‌خواهد ما را در خود جمع کند، و امیدی که می‌کوشد ما را به جلو براند. آن‌که در این میانه آرام می‌ماند، کسی است که می‌پذیرد ترس بخشی طبیعی از انسان بودن است، اما اجازه نمی‌دهد فرمان زندگی‌اش را در دست بگیرد. انسانِ مقاوم می‌داند که قدرت👇
تنها در نداشتن ترس نیست؛ در حرکت کردن با وجود آن است. هر لحظهٔ کوچکی از مهربانی، هر حس امنیتی که برای خود و دیگران می‌سازیم، پله‌ای است به سوی حفظ سلامت روان در زمانه‌ای پرآشوب.»کردن با وجود آن است. هر لحظهٔ کوچکی از مهربانی، هر حس امنیتی که برای خود و دیگران می‌سازیم،
پله‌ای است به سوی حفظ سلامت روان در زمانه‌ای پرآشوب.....🩶🩶
23:15 - 25 March 2026
3 Reactions
638 Views