تعریف ما از نظارت چیه؟نظارت رو میشه «بررسی صحیح و غلط بودن یک کار یا یک چیز» دونست، یعنی دائما در مقطع هایی از زمان، شخص ناظر باید نگاه کنه و ببینه که آیا اون چیزی که ناظرش هست، داره به درستی انجام میشه یا نه، که اگر غلط بود مطلع بشه و کاری که میخواد رو انجام بده، مثلا یک نگهبان ساختمان باید بررسی
کنه که همه به درستی رفت و آمد داشته باشن و اگر اینطور نبود مانع ورود اون ها به ساختمون بشه.
نظارت بر قانون رو میشه به دو دسته تقسیم کرد: یکی نظارت بیرونی و یکی نظارت درونی.نظارت بیرونی به معنی نظارت شخص حقیقی یا حقوقی توسط یک دستگاه حکومته، مثلا چراغ راهنمایی و رانندگی که سرعت ماشین مردم رو بررسی میکنه
اما نظارت درونی، به معنی نظارت خود شخص بر خودشه، یعنی خود شخص حواسش هست که داره چکار می کنه و خودش جلوی خودش رو میگیره. تقریبا اکثر کارهای ما با نظارت درونی انجام میشه و حواسمون هست که مرتکب خطایی نشیم.
تمام این ها رو گفتیم که به این برسیم:«جامعه ای موفق تره که نظارت درونی مردمش بیشتر باشه.»اگر قرار باشه حکومت بر تمام خطا های کوچک و بزرگ نظارت کنه، هم کار خودش سخت میشه و هم تقریبا نشدنیه. نمیشه در تمام خیابون ها،کوچه ها و مام نقاط اتوبان دوربین گذاشت، هم هزینه داره و هم مدیریت اون همه دوربین سخته
ولی اگر این فرهنگ سازی در مردم ایجاد بشه که به قوانین راهنمایی و رانندگی احترام بگذارن، میشه کلا دوربین نذاشت و مشکلی هم پیش نمیاد.این قضیه فقط برای راهنمایی و رانندگی نیست، در خیلی از مسائل میتونه عملی بشه.
شاید بگید که اگر یکسری افراد سو استفاده گر از این موقعیت ها استفاده کنن چی؟ مثلا طرف بیاد و با اطلاع از این قضیه که دیگه دوربینی در کار نیست همیشه با سرعت زیاد بره. جواب اینه که اگر اون فرهنگ سازی صورت بگیره، نظارت درونی اون اشخاص هم اصلاح میشه.
سخن نهایی هم اینکه هم تلاش کنیم نظارت درونی خودمون رو بیشتر کنیم، هم نظارت درونی دیگران رو
20:28 - 22 April 2025
187 Views