شما فرمودید: «غلط اضافی متصوفه که به شیخشون میگن علی زمان نباید باعث بشه ما به بابابزرگمون نگیم آقاجون»کاملا درست است چرا؟ چون لفظ «آقاجان» یک واژهٔ کاملا عرفی و عام برای ابراز احترام به هر بزرگتری است هیچکس از شنیدن «آقاجان» در حق یک پیرمرد ناخودآگاه به یاد «مقام ولایت» یا عصمت نمیافتداما لفظ
اشتباه دال بر تخطی فاعله نه شبههٔ فعلاینکه احدی ولی فقیه رو در سلاله ولایت معصومین علیهم السلامقرارداده غلط اضافی اون شخصه.این چه ربطی به لفظ داره؟شیعیان متصوفه به شیخشون میگن آقاجون و حضرت آقا، رسما و علنا میگن علی زمان استخب غلط اضافه اینا باید باعث بشه ما به بابابزرگمون نگیم آقاجون؟!
«امام» در فرهنگ شیعه اینگونه نیست. «امام» یک اصطلاح کلامی و اعتقادی است در ذهن یک شیعه «امام» بدون قید نامی است برای کسی که معصوم منصوب الهی و دارای ولایت تکوینی است.وقتی شما به یک فقیه غیرمعصوم «امام» (بهطور مطلق) میگویید مشکل صرفا این نیست که یک نفر نادان بعدا او را «معصوم» بداند (تخطی فاعل)
مشکل این است که خود این اطلاق خلاف دلالت و عرف این لفظ در جامعهٔ شیعی است. این مانند آن است که به یک پزشک، «استاد دانشگاه» بگویید ممکن است او واقعا استاد نباشد اما شما یک عنوان جا افتاده را به کسی اطلاق میکنید که آن جایگاه را ندارد «اشتباه دال بر تخطی فاعل» زمانی درست است که فعل اطلاق لفظ) بهخودی
خود اشکال نداشته باشد اما ما میگوییم اطلاق مطلق این لفظ بر غیر معصوم بهخودیخود «استعمال نادرست یک اصطلاح الهی» است حتی اگر نیت گوینده پاک باشدو امام مطلب بعد:شما میگویید قرار دادن ولی فقیه در سلسلهٔ ولایت معصومین «غلط اضافی» یک عده است اما این «غلط اضافی» دقیقا از کجا آب میخورد؟ از همین لفظ
اگر رسما به ایشان بگوییم «نائب امام » این لفظ، هم احترام و مشروعیت میآورد و هم ذاتا مرز بین این دو را مشخص میکن اما وقتی او را «امام» میخوانید ناخودآگاه آن «مرز» را برمیدارید و او را در همان ردیف لغوی «امام زمان» قرار میدهید بعد میگویید: «اگر کسی فکر کرد او مثل امام زمان است غلط اضافه از خودش
است!»این مانند آن است که تابلوی «ورود ممنوع» را برداریم و بگوییم: «هر که وارد شد تقصیر خودش است» در حالی که ان شخص اصلا بی اطلاع بوده و ما هم مرتکب «تسبیب» شدهایم ما با این لفظ زمینهٔ این غلط اضافی را فراهم کردهایم.حتی اگر شما بهعنوان یک انسان آگاه نیت پاکی داشته باشید و برایتان «امام» صرفا به
معنای «رهبر» باشد نمیتوانید انکار کنید که این لفظ در سطح «جامعهٔ عوام» «زمینهٔ غلو و برداشت انحرافی» را ایجاد میکند وظیفهٔ یک شیعهٔ آگاه نه فقط «پاکی نیت خود» که «پاکیزه نگهداشتن مفاهیم دین» برای همگان است
21:23 - 6 May 2026