اردوگاهها محل اعدامهای تصادفی بودند. دهان بازداشتشدگان را با گِل پر میکردند و گلویشان را تا زمان بیهوشی فشار میدادند.پیش از آنکه بریتانیاییها با نازیها بجنگند،از اولین اردوگاههای کار اجباری تاریخ برای ارتکاب نسلکشی در طول جنگ بوئر استفاده میکردند.
این اردوگاهها توسط سربازان بریتانیایی در بحبوحه جنگ بوئر ساخته شدند،که در طی آن بریتانیاییها بوئرهای هلندی و بومیان آفریقای جنوبی را جمعآوری کرده و آنها را در اردوگاههای تنگ حبس کردند و در آنجا هزاران نفر جان باختند.اینجا جایی است که کلمه «اردوگاه کار اجباری» برای اولین بار در اردوگاههای
بریتانیایی استفاده شد که به طور سیستماتیک بیش از ۱۱۵۰۰۰ نفر را زندانی و حداقل ۲۵۰۰۰ نفر از آنها را کشته بودند.در واقع،تعداد مردان، زنان و کودکانی که در این اردوگاهها از گرسنگی و بیماری جان باختند،بیشتر از تعداد مردانی بود که واقعاً در جنگ دوم بوئر ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲،یک مبارزه ارضی در آفریقای
جنوبی،میجنگیدند.با این حال، اولین نسلکشی قرن بیستم با نیت خیر آغاز شد. این اردوگاهها در ابتدا به عنوان اردوگاههای پناهندگان برپا شده بودند،به منظور اسکان خانوادههایی که مجبور به ترک خانههای خود برای فرار از ویرانیهای جنگ شده بودند.نسلکشی کیکویو در دهه ۱۹۵۰، یک دهه پس از وعده
غرب مبنی بر اینکه دیگر هرگز اجازه نابودی کل مردم را نخواهد داد،رخ داد و عملاً کل جمعیت ۱.۵ میلیونی کیکویو در اردوگاههای کار اجباری حبس شدند،جایی که دهها هزار نفر آنها را گرسنگی دادند، کتک زدند و شکنجه کردند تا جان باختند.
23:32 - 6 October 2025