این متنو نگه میدارم واسه وقتی که عصبانیتم فروکش کرد و خیلی جدی دیگه دلم براش تنگ شد.
مدتهاست آدم هایی شبیه به تو میبینم، دست خودم نیست فقط اونقدر دلبسته شدم که نمی تونم کسی رو جز تو ببینم. میدونی دیدن آدم هایی شبیه به تو دلتنگ ترم میکنه؛ باعث میشه به تمام وجود دلم بخواد همین حالا جلوم بودی و ساعت ها بهت زل میزدم و غرق چشم هات میشدم اما خب زندگی خیلی با دل من جور نیست.
فقط آدم ها نیستن که شبیه تو شدن، مدتهاست دنیا پر از نشانه های تو شده، مثلا اون روز معلم ریاضی مون شبیه تو حرف زد و جوری غرق خیالت شدم که ماهر ترین شناگر ها هم نمی تونستن نجاتم بدن. انگشتر آدم ها شبیه انگشتر عقیق توعه!لباس دوستم شبیه لباس توعه!تو کتابام پر از اسم توعه! خلاصه بگم همه جا پر از توعه!
اصلا اینا رو بزاریم کنار، حتی اگه هیچ نشونه ای نباشه...حتی اگه آدمی شبیه تو نباشه...حتی اگه دنیا پر از تو نباشه اونقدر تو فکر و ذهنم ریشه کردی که راهی برای فرار از تو نیست. درست همون موقعی که تمرکز کردم و فکر میکنم فکرم از تو خالی شده در میزنی و با همون لبخندت داخل میای.
به قول شاعر :نشسته باز خیالت کنار من امادلم برای خودت تنگ میشود، چهکنم؟و شاید فکر کنی اینها رو گفتم که از خیالت شکایت کنم و بخوام تمرکزم رو بهم نزنی ولی نه! اینا رو گفتم که تشکر کنم تنهام نمیزاری.#شب_16
22:04 - 9 December 2025