ما نباید سوء تفاهم برامون پیش بیاد فکر کنیم کشور ما کشور اسلامی نیست.ما باید نشانه های زنده بودن #اسلام در #ایران را در اثرگذاری خون شهدامون و تلاش علمی و عملی دانشمندان مون و جهاد جهادگران و خیرین مون و رهبری #رهبر فرزانه مون و موارد اینچنینی جستجو کنیم.فقط سوال مهم این هست که...ادامه👇 ۴۶ سال زمان لازم بود که ببینیم ساختارهای #اقتصاد و #علم غربی مثل #بانک و #بورس و #بیمه و #علوم_انسانی با اسلام قابل جمع نیست؟از این به بعد هرکی ادعا کرد که می شه ساختارهای غربی را با #اسلام جمع کرد فقط کافیه بهش بگی برو تو خیابان ببین کف جامعه ظواهر اسلامی می بینی یا غربی؟!
آیا ما نباید شرایط ایجاد این دستاوردها را در سطح اجتماع هم فراهم کنیم؟ در حال حاظر تمام دستاوردهای #جمهوری_اسلامی در سطح فردی بُروز پیدا می کنه یعنی افراد با تربیت خانوادگی خودشون به این خروجی ها می رسند نه تربیت اجتماعی شون با فراهم نبودن شرایط تربیت اجتماعی اسلامی این از معجزات اسلام هست که اگر کسی اعتقاد به اسلام داشته باشه می تونه به تنهایی در کل کشور تاثیر گذار باشه.بله اسلام در این کشور زنده است اما سوال این است که در سطح فردی یا اجتماعی؟اگر تشیع جنازه ی علمای دین و شهدا را به عنوان بروز اجتماعی دین و اعتقادات مردم مطرح کنیم.
دقیقاً نکته همین جا هست این موارد نشان می دهند که عموم مردم به چه اعتقاد دارند اما آیا بُروز این اعتقادات را در کف جامعه می بینیم؟ آیا می توانیم در ظاهر عموم مردمی که در کوچه و خیابان هستند و در عملشان رفتاری را ببینیم که خروجی اعتقادات دینی شان باشد؟
سوال مهم این است که ساختار و شرایط اجتماعی موجود اجازه ی بُروز این اعتقادات در سطح اجتماع و روزمره ی مردم را می دهد یا نه؟توجه: البته نیاز به گفتن ندارد که این موارد در رابطه با همه مردم صدق نمی کند اما این مطلب یک بحث کلی در رابطه با امکان بروز اجتماعی اعتقادات مردم است.
وقتی #اقتصاد ما حرص و طمع را تجویز می کند و پول را عامل ارزشمندی انسان معرفی می کند و علومی که در دانشگاهها تحصیل می شود علوم ضد الهی هستند. انتظار داریم خروجی اجتماعی این شرایط چه باشد؟ بله ما مردم معتقد کم نداریم حتی افرادی که با ظاهر غیر اسلامی در جامعه می بینیم افرادی هستند که به هیئت می روند و برای #ائمه_معصومین علیه السلام سینه می زنند و گریه هم می کنند. اما سوال مهم اینجاست ما انقلاب کردیم تا بُروز فردی اسلام را در زندگی مردم تقویت کنیم یا بُروز اجتماعی آن را؟ آیا شما قبول نداردید که افرادی که می خواهند ظواهر و باطن دینی را در زندگی اجتماعی شان نیز رعایت کنند در برخی از شهرهای کشور به حاشیه ی اجتماع رانده شده اند؟اگر در شهری هنوز این اتفاق رخ نداده است ما باید بنشینیم تا رخ بدهد؟!
اگر ساختار اداره کشور اعتقادات مردم را نمایندگی نکند آیا تضمینی وجود دارد که نسل آینده ی خانواده های متدین ما هم به اسلام پایبند بمانند؟آیا در حال حاضر نیز ما آسیب های اجتماعی، فرهنگی و اعتقادی را در زندگی خانواده های متدین مان هم نمی بینیم؟ به نظر شما چه شده است که کار ما به اینجا رسیده است؟
07:48 - 8 June 2024