چه ادعای لطیفی، با این کلمات نورانی، گویی بال و پری گشودهای و آهنگ پرواز کردهای! روح بلند مرتبه سید مرتضی آوینی، همیشه راهنمای دلهای مشتاق بوده است."دستهای خاکیام را بگیرو مرا به آسمان ببر...
4 MB
چرا که زمین، با همه جاذبهاش، گاه بوی ماندن میدهد؛ بوی رَکود، بوی تعلقاتی که بال پرواز را میبندند. اما دل، نه در بند زمین است و نه راضی به ماندن. دل، تشنهی حقیقت است، مشتاق وصال، و گمشدهی آن کوچههایی که از جنس نورند.
اینجا، در این دایرهی خاک، مسافرانی هستیم که نقشه راهشان، عشق است و توشه راهشان، امید. ما رهروانِ کوچههای نوریم، جستجوگرانِ عطرِ حضور، و دلبستگانِ آسمانی که ندایشان میدهند: «به سوی نور بشتابید!»
هر قدم، گامی است به سوی روشنایی؛ هر نفس، تلاشی است برای رهایی از تاریکی. نگاه به بالا، دلی پر از طلب، و دستی که به سوی بیکران دراز شده، خود، دعوتی است به آسمان.
بگذار زمین بوی ماندن دهد، ما را چه به قرار؟ ما قصهی رفتنیم، افسانهی پرواز، و در این سفر، نهراسیم از بلندیها، چرا که دستِ مهرِ نور، همیشه یاریرسانِ مسافرانِ کویِ یار است. این دل، هواییِ آسمان است و بس. بیایید با هم، رهسپارِ آن کوچههای بیپایانِ نور شویم."📍یادمان #شهید_باقری راهیان نور ۱۴۰۴
05:57 - 21 February 2026
1 Reactions
233 Views