واقعاً نمیفهمم چرا بعضیا اینقدر خوشحالن؟ مگه اتفاقی افتاده؟ مگه جنگ تموم شده؟انگار یادتون رفته همین ۱۰ ماه پیش هم بعد ۱۲ روز آتشبس شد؛ اون موقع هم گفتیم جنگ تموم نشده، فقط فعلاً متوقف شده. الانم دقیقاً همونه، خبری نیست، فقط دو هفتهای بازی متوقف شده...آخه وقتی رهبرمون رو شهید کردن، دیگه چی برای خوشحالی باقی میمونه؟ اصلاً درکتون نمیکنم. درسته که ما ضربههای خوبی به دشمن زدیم و مقتدرانه عمل کردیم، اما هنوز انتقام خون رهبرمون رو نگرفتیم. صادقانه بگم، هیچکدوم از این ضربهها هنوز دلم رو خنک نکرده.انگار بعضیا یادشون رفته که جای خالی آقا با هیچ پیروزی موقتی پر نمیشه. ما دنبال یه آرامشِ لحظهای نیستیم، ما منتظر اون روزی هستیم که حسابمون رو با دشمن صفر کنیم. تا اون روز، لبخندِ واقعی روی لبای ما نمیشینه؛ چون هنوز داغِ این رفتن روی دلمون تازه است و غیرتمون اجازه نمیده به این راحتیها آروم بگیریم.