چرا به امام علی «اسدالله»هم میگویند✨؟
صفت شجاعت يكى از اركان اصلى فضایل نفسانى است و عبارت است از عدم تزلزل نفس در امور خطیره و هولناک که مظهر تام و مصداق حقیقى آن وجود امام على(ع) بود.از زبیر بن عوام نقل كردهاند كه قسم ياد كرد و گفت در هیچیک از جنگها از هیچ شجاعى نترسیدم مگر در مقابل على(ع) كه از شدت وحشت خود را گم میكردم
و اين تنها زبیر نبود كه از مقابله با او وحشت مینمود. بلكه تمام قهرمانان نیرومند و مردان رزم از تصور مقابله با او به وحشت افتاده و در برابرش عرض اندام نمیكردند.هیبت امام على(ع) بهحدى بود كه چون چشم مبارزى به او میافتاد رعب و وحشت سراسر وجودش را فرا میگرفت و در اثر هیبت آن حضرت
نیروى هرگونه مقاومت و تهاجم از وى سلب شده و با كمال درماندگى طعمه شمشیر او میگشت چنانكه خود آن جناب در پاسخ اين سؤال كه به چه چیزى بر مبارزان غلبه كردى فرمود: «كسى را ملاقات نكردم جز اينكه او مرا علیه جان خود كمک نمود.»شیخ مفید شجاعت آن حضرت را نوعى اعجاز دانسته و مینويسد:
هیچ جنگجوى كارآزمودهاى ديده نشده است كه همیشه در جنگ پیروز شود بلكه گاهى بر دشمنش غلبه كرده و گاهى نیز شكست خورده است و همچنین ضربت شمشیر هیچ دلاورى همیشه چنان نبوده است كه دشمن در اثر زخم آن جان سپرد بلكه گاهى فوت كرده و گاهى هم بهبودى يافته است و چنین امرى در طول تاريخ سابقه ندارد
مگر امیرالمؤمنین علی(ع) كه با هر هماوردى به مبارزه برخاست بر او چیره گشت و به هر رزمجویى ضربتى زد او را به هلاكت رسانید و اين هم از موجباتى است كه او را از همگان ممتاز میكند و خداوند جريان عادى امور را در هر جا و زمان به وسیله او به هم زده و وجود وى يكى از نشانههاى روشن خداى تعالى میباشد.
قوت قلب امام على(ع) كه از ايمان و يقین وى سرچشمه مىگرفت در هیچ بشرى ديده نشده است.حضرت اميرالمؤمنین(ع) در نامهاى كه به عثمان بن حنيف نوشته میفرمايد: «و الله لو تظاهرت العرب على قتالى لما وليت عنها؛ به خدا سوگند اگر تمام عرب به پشتيبانى يكديگر به جنگ من برخيزند من از آنها رو گردان نمیشوم»
وقتى صداى امام علی(ع) در میدانهاى جنگ بلند میشد لرزه بر اركان وجود آنها میافتاد. در جنگهاى جمل و صفین غالب اوقات يک تنه خود را بر سپاهیان مخالف میزد و صفوف آنها را متلاشى كرده و پراكنده میساخت.نسئلكم الدعاء 🍃✨.#مهمان_علی. 00:02 - 3 June 2026