مراقب باشیم که پیش از امام، تکبیر نگوییم؛ چرا که تکبیرِ پیشدستانه، نماز جماعت را باطل میکند.این مقایسه از چند جهت دچار اشکال است:۱. در دوران آیتالله بروجردی، نظام سیاسی ایران مبتنی بر سلطنت بود و مرجعیت دینی فاقد جایگاه رسمی حکومتی بود. در مقابل، در نظام جمهوری اسلامی، رهبری دارای جایگاه ولایت فقیه با اختیارات حکومتی تعریفشده در قانون اساسی است.۲. رابطه شهید نواب صفوی با آیتالله بروجردی یک رابطه استاد-شاگردی یا مرجع-مقلدی بود، نه رابطه ولیفقیه-امت. مخالفتهای شهید نواب در چارچوب اجتهاد فردی قابل تحلیل است، در حالی که در نظام ولایی، تبعیت از رهبر در امور حکومتی یک تکلیف شرعی و قانونی است.۳. بر اساس اسناد تاریخی، آیتالله بروجردی عموماً مواضع محتاطانهتری نسبت به فعالیتهای سیاسی داشت و فدائیان اسلام را به طور کامل تأیید نمیکرد. آیت الله بروجردی بیشتر نگران حوزه های علمیه بودند.۴. مغالطه قیاس مع الفارق، این استدلال دو موقعیت ناهمگن را مقایسه میکند. در نظام ولایی کنونی، بر اساس اصل ۱۱۰ قانون اساسی و نظریه ولایت فقیه، رهبری عالیترین مقام تصمیمگیری در سیاست خارجی و امنیت ملی است. و تبعیت از تصمیمات و اوامر ایشان شرعا واجب است. استناد به بخشی از سخنان رهبر معظم انقلاب امام سیدمجتبی خامنه ای حفظه الله، بدون توجه به کلیت مواضع ایشان که بر لزوم وحدت و تبعیت از تصمیمات نظام تأکید دارند، نوعی تفسیر به رأی است.مراقب باشیم که پیش از امام، تکبیر نگوییم؛ چرا که تکبیرِ پیشدستانه، نماز جماعت را باطل میکند.
00:44 - 11 April 2026