گمشده انسانها، دوای جوامع بشری از اول تا آخر انسان ذاتا موجودی کمال‌خواه، بی نهایت‌طلب، قانع نشو و راضی نشو به کم و محدودها است. این میل و شوق انسان فقط در یکجا قانع و ارضاء می شود. آن هم در اتصال به و ارتباط با سرچشمه بی نهایت علم، قدرت، جمال و کمال است.
حقیقتی که حتی دانشمندان و فیلسوفان غربی نیز به آن معترف گشته و برای مثال برتراند راسل اندیشمند انگلیسی در کتاب خود عنوان کرده یکی از مهمترین اختلافات بشر با حیوانات این تمایلات نامحدود است. پس تا زمانی که آدمی به کمال مطلق و سرچشمه بی نهایت وصل نشود و نرسد همچنان تشنه خواهد ماند.
این سرچشمه بی نهایت و موجود کامل همان خدی متعال است که در ادبیات دینی به آن اشاره شده است. هدف نهایی خلقت انسان نیز قرب خدای متعال است. در این هنگام فرد باید در مقابل خدا برای خود هیچ اعتبار، انانیت و استقلالی نیافته و نبیند. برداشتی از کتاب خودشناسی برای خودسازی علامه مصباح یزدی (استاد فکر)
12:28 - 12 November 2024
4 Reactions
125 Views
1 Reply