نمیدانم چه بگویم.آنها تمام خط قرمزهای ما را رد کردند، تمامشان را. از حاج قاسم تا سید حسن و غزه، بعدتر خاک ایران و فرماندهانمان و در نهایت رهبری. در آتشبس هم همین طور؛ همین الان جنوب لبنان تقریبا تصرف شده و برای اولین بار در بیست سال گذشته اسرائیلیها از رودخانه لیتانی عبور کردند،
حتی کار به جایی رسیده که حمله به خاک خودمان هم عادی شده است، هر شب در قشم و بندرعباس: صدای انفجار و رهگیری پهپاد و زمین سوخته... یک واقعیت دردناک: ما جنگ را هیچوقت شروع نمیکنیم؛ حتی اگر دشمن تا چند سال حملهای نکند و محاصره را بگذارد احتمالا اقدامی برای شکستن آن نخواهیم کرد! اگر سال ۹۵ میگفتند:
ده سال دیگر تمام فرماندهان جبهه مقاومت و تمام فرماندهان سپاه و ارتش و رهبری شهید شدهاند و دشمن دو بار هنگام مذاکره به ما حمله خواهد کرد و ما همچنان در حال مذاکره هستیم به شما چه میگفتند؟ یک عده هم می گویند گذر زمان به نفع ماست. آری به نفع ماست دیگر؛ تا اسرائیل در این مدت کل نبطیه و صور را هم
تصرف کند و لبنان تبدیل به غزه دیگری شود و آن طرف هم آنها به راحتی محاصره را ادامه دهند و اقتصاد ما روز به روز نابودتر شود و آن طرف هم تنگه روز به روز گشادتر شود. دوستان این بار شوخی نیست، اگر نبطیه و صور سقوط کند شاید پایان محور مقاومت باشد...#مذاکره#مرگ_بر_اسرائیل#مرگ_بر_آمریکا#لبنان#دلنوشته 00:20 - 30 May 2026