سال‌ها واقعهٔ نجاتِ ابراهیمِ خلیل رو از آتش شنیده بودم؛امّا شنیدن کِی بوَد مانند دیدن و من به چشم دیدم که شما از آتشِ بلا و بغضِ دشمن، مقتدرانه برخاستی تا سکّانِ هدایت این کشتیِ طوفان‌زده رو در دست بگیری و به سرمنزلِ آرامش برسونی؛دیدم که از میان اون همه دود و آتش، نه‌تنها خودت نسوختی، بلکه شدی پناهی برای دل‌هایی که داشتن در شعله‌های ترس و سردرگمی می‌سوختن؛اون روز بود که فهمیدم بعضی آدم‌ها فقط از آتش عبور نمی‌کنن؛ بلکه خودشون دلیل خاموش شدن آتش میشن؛و شما، درست در سخت‌ترین روزها، ایستادی؛ محکم‌تر از همیشه، تا ثابت کنی هنوز می‌شه وسط این همه آشوب، به رسیدنِ کشتی به ساحل، امید داشت...هفدهمِ شهریورماه | زادروزِ خجستهٔ یادگارِ آن فرزانهٔ حکیم🤍‎@Rahbar_ir
15:11 - 8 September 2026