آه های عمیق ...
قبلا عاشق مدرسه بودم ،با ذوق وسایلمو اماده میکردم کتاب هامو نگاه میکردم و...الان دیگه دوستش ندارم نه بخاطر سنگینی درس یا تنبلی؛وقتی به مدرسه فکر میکنم یاد اون روز میوفتم که بقیه هلهله راه انداخته بودن و از عموشون تشکر میکردن،لباس هاموکه نگاه میکنم یادشنیدن حمله به مدرسه میناب میوفتم،
یاد اون لحظه ای میوفتم که یکی از بچه ها امد گفت ساره دلشوره گرفتم یکی با ذوق داشت میگفت بیت رهبری رو زدن،یاد اون لحظه ای که چندنفر ذوق میکردن و میگفتن شادی رو میشه از چشمای مردم دید و هزار و یک درد دیگه...به معنای واقعی دارم از هم فرو میپاشم:)
18:52 - 3 مهر 1405