قبل از رسیدن به کانال ها در مسیر برگشت،چشممان به چند تن از بچه ها افتاد که در میدان مین اسیر شده بودند و نمی توانستند از جایشان تکان بخورند.با کوچک ترین حرکتی تمامی آنجا منفجر می شد.وقتی ما را دیدند که داریم به عقب بر می گردیم،با تبسّمی بر لب،برایمان دست تکان دادند و از اعماق وجودشان فریاد زدند که امام(رحمة الله علیه)را فراموش نکنید.انقلاب را حمایت کنید و... .عرق شرم بر پیشانی های ما نشست و اشک افسوس از چشمان مان جاری شد که چنین انسان های پاک و متعهّدی در این مسیر خطیر و مقدّس پرواز کردند تا ایران،انقلاب و راه همیشه پر نور امام راحل زنده بماند.📚نبرد در رمل های فکه،ص ۶۶
Shohada Sharmandem ~ UpMusic
Meisam motiee ~ UpMusic
01:12 - 5 June 2026