ما فرزندان روضههای ارباً اربا هستیم؛ نسلی که هر بار در ماتم کربلا، خود را در صف نینوا دید. سینههای ما، مشتهاییست که با هر ضربان، فریاد «هیهات منا الذله» سر میدهند و خونِ رگهایمان، ترجمانِ پیمان با شهداست. آیا میدانید معنای «بذل مهجته فیک» را؟ یعنی دل باختن در راه تو، و ما بارها در زیارت نامهها، این عشق را زمزمه کردهایم. حمیدرضا به آرزویش رسید؛ او رفت تا بماند. و ما نیز در این مسیر، مرگ سرخ را نه تهدید، که هدیهای آسمانی میدانیم. ما از چه بترسیم؟ وقتی مرگ، آغازِ ماندن است و شهادت، نهاییترین فریادِ حقانیت. انشاءالله که این توفیق، نصیبِ ما هم شود.
16:08 - 8 August 2026