با تشکر از ایمانوئل کانت،
•لیبرالیسم و صلح: از نظم آنارشیک تا عقلانیت همکاریجو
در تقابل با برداشت واقعگرایانه از صلح بهمثابه محصول توازن قوا یا بازدارندگی، لیبرالیسم صلح را پروژهای عقلانی، هنجاری و نهادی میبیند؛ ساختاری سیاسی که بر مبنای طراحی آگاهانه، نهادسازی تدریجی و مراقبت مستمر از قواعد مشترک شکل میگیرد.
در این سنت فکری، دولتها کنشگرانی خودمختار و قدرتمحور نیستند، بلکه نهادهایی انعطافپذیرند که در تعامل با نیروهای داخلی (جامعه مدنی، منافع اقتصادی، افکار عمومی) و خارجی (رژیمهای بینالمللی، نهادهای چندجانبه) بازتعریف میشوند.
صلح نیز برآمده از فرایندهایی نظیر دموکراتیزاسیون، وابستگی متقابل اقتصادی، نهادسازی حقوقی و نهادینهسازی گفتوگوی بینالمللی است.ایمانوئل کانت، با ترسیم «صلح پایدار»، نشان داد که نظامهای مبتنی بر قانون، پاسخگویی سیاسی، و تفکیک قوا ظرفیتهای بیشتری برای پرهیز از جنگ دارند.
او در مقابل منطق قدرت، از «فدراسیون دولتهای آزاد» دفاع کرد؛ نظمی پساآنارشیک که با حقوق ملتها و شهروندی جهانی تعریف میشود.
لیبرالیسم، از نظریههای کلاسیک تجارت تا نهادگرایی نئولیبرال، نشان داده که امنیت نه صرفاً در بیرون مرزها، بلکه در معماری درونی دولتها و همکاری نهادینهشده میان آنها ریشه دارد.
با وجود نقدهای موجود، این چارچوب فکری همچنان یکی از ماندگارترین و مؤثرترین تبیینها برای صلح در نظم بینالملل معاصر باقی مانده است.#مطالعات_امنیت -ارادتمند ؛ اِلتیام.
10:24 - 27 July 2025
